Archief van ‘Fotografie’ Category

Afgelopen week was ik gevraagd om te fotograferen op de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Mariana Fernandes uit Portugal leidde daar een klas waarin het ontwikkelen van nieuwe kleding van tweedehands kleding centraal stond.

Het model is Sarah Jane de Basagoiti.
Gefotografeerd met mijn Sony DSLR-A350 in de studio van de universiteit.

Klik hier voor de gehele reportage.

Meer best-of foto’s…

De nieuwe editie van het blad Arts & Auto (een maandelijkse uitgave van de vereniging VvAA, van en voor professionals in de gezondheidszorg) is uit.

Hierin deze maand mijn reisverhaal over mijn tijd in Groenland.

Bekijk ook mijn Flickr slideshow met mijn fotografie uit Groenland.

GeenStijl schreef er zelfs over:
“En voor een overduidelijke reclamecampagne is het leuk gedaan. Vooral de foto’s van Theo zijn hilarisch. [...] Theo is cool, Theo is fantastisch.”

Omdat de spontane hyves van Theo Albrechts II uiteraard in strijd was met de gebruikersvoorwaarden van Hyves werd de account een paar dagen later gesloten.

Een woordvoerder van Aldi: “Hadden we allemaal maar van dit soort medewerkers.”

Zondag, morgen, vlieg ik van Amsterdam naar Kopenhagen. Na een overnachting in een hotel op het vliegveld vlieg ik maandag verder naar het vlekje Aasiaat aan de westkust van Groenland.

Hier stap ik aan boord van een helikopter naar het dorpje Qeqertarsauq op Disko Eiland (en dan heb ik ook direct de meest makkelijke naam gehad).

Het worden 10 dagen van eindeloze vergezichten en hondesleetochten, ver van de beschaafde wereld. De nachten zullen kraakhelder en koud zijn. Ik zal ontelbaar veel sterren zien in de nacht, ik ga enorme ijsbergen voorbij zien drijven. Ik zal iedere nacht blaffende honden horen en het ijzer van de sleeën zal over het ijs schrapen als ik via de bevroren fjorden een bezoek breng aan de Inuit-bevolking. Ik zal genieten.

De voornaamste kleding om buiten te dragen zal uit enkel zeehondenhuid bestaan, omdat de mensheid nog niets anders heeft kunnen maken dat zo goed de kou kan trotseren. En koud is het: overdag een frisse -18 en ‘s nachts een kleine -30 graden Celcius.

Na drie nachten op het vulkanische Disko Eiland zal ik met de helikopter naar het vaste land vliegen, naar Ilulissat (dat IJsbergen betekent in het Kalaallisut, de taal van de Groenlandse Inuit). Men zegt dat alleen al deze de helikoptervlucht onvergetelijk zal zijn. Voor de rest van je leven.

Het kleine stadje Ilulissat (5072 inwoners) ligt vlak aan de mond van de nabijgelegen gletsjer. Op de bovenste satellietfoto is deze ijsrivier te zien als een horizontaal streepje.

Ilulissat herbergt een hotel, een restaurant en een heus museum (en natuurlijk een supermarkt en een gemeentehuis en een kerk). Nabij het museum zijn de uitgravingen te zien uit de periode dat de eerste Paleo-eskimo’s het land bevolkten.

Interessant, maar je blijft zo slechts een stipje op een kaart, dachten ze in Groenland waarschijnlijk. Dus kwamen ze met een idee: als we nu Ilulissat samenvoegen met de nabijgelegen gemeentes Aasiaat, Ilulissat, Kangaatsiaq, Qaanaaq, Qasigiannguit, Qeqertarsuaq, Uummannaq en Upernavik, dan is deze nieuwe stad 660.000 vierkante kilometer groot en daarmee veruit de grootste gemeente ter wereld (groter dan New York en groter dan ieder Europees land, met uitzondering van Rusland). Sinds 1 januari jongstleden heet deze nieuwe gemeente Qaasuitsup en heeft het rond 18.000 inwoners. Eat that, zullen ze in Groenland wel gedacht hebben.

En over eten gesproken: dat wordt ook even aanpassen. De Schijf van Vijf moet ik maar snel vergeten: men eet hier vlees of vis (rauw, gerookt of gedroogd) en drinkt vet van alles wat langskomt: walvissen, zeehonden, ijsberen, haaien, schollen en kabeljauw. Ik hoop natuurlijk ook enkele van deze etenswaardigheden in levende lijven te kunnen spotten als ik een tocht op de sneeuwscooter maak.

Op 27 maart kom ik weer terug naar huis, waar het dan voor mijn gevoel tropisch warm zal zijn. Hopelijk heb ik dan geheugenkaarten vol met koude foto’s en een hoofd vol mooie verhalen. Want die moeten dan nodig geschreven worden.

Er gaat een minilaptop mee, maar ik heb geen idee wat ik daar aan internetcommunicatie kan verwachten. Als berichtgeving vanuit Groenland niet lukt, dan is het hier ook eens rustig.

De foto’s van deze reis kunnen inmiddels bekeken worden op Flickr.

Ik verbleef vorige week nog vijf dagen in Vietnam, waarbij ik twee dagen doorbracht op een zogenaamde junk (zo’n oermooi Chinees piratenschip) op Halong Bay. Geweldige ervaring. Onbeschrijflijk mooi. Ontspannend.

Deze komt bij mij aan de muur. Uitvergroot:

Het was heerlijk de rust te vinden op Don Khong Island in het midden van de Mekong, maar des te vreemder was het om daarna op een zaterdagmiddag door de stad Pakse, nog in het zuiden van Laos, te lopen om er achter te komen dat de straten vrijwel leeg waren. Zo rustig is Laos ook, met slechts 5 miljoen mensen in een land zo groot als Nederland. Lees de rest van dit bericht »

Inmiddels ben ik aangekomen in Saigon, ofwel Ho Chi Minh City, in Vietnam. Een enorme en heel rare stad. Enorm groot en iedereen, echt iedereen, rijdt hier op brommers. Dat maakt het wel iets minder prettig voor bezoekers die dat niet gewend zijn. Geloof me, ik ben nu mijn stem al kwijt door die lucht hier…

Na een korte brommer- en wandeltocht door de stad heb ik de boekingen gemaakt voor een tocht naar de Cu Chi tunnels van de Vietcong, net buiten de stad, en voor de bus terug naar Phnom Penh. Deze route is noodzakelijk om vervolgens weer verder te reizen naar Laos via de Mekong-rivier.

Tot de volgende internetverbinding!

Dit was wel de week van de moord en doodslag (het duistere en recente verleden van Cambodja) en kogels die letterlijk om de oren vlogen (zo schoot ik zelf ook eens met een AK47-machinegeweer). Een update van twee dagen in Phom Penh.

Van Siem Reap vaarde voer ik via het Tonle Sap-meer en de Tonle Sap-rivier naar de hoofdstad van Cambodja, Phnom Penh. Het was een tocht van zes uur met fantastische vergezichten over het water.

En bij aankomst klopte het: Phnom Penh het is inderdaad het Parijs van het Oosten, maar dan wel het Parijs van 1900. Lees de rest van dit bericht »